باز اين حديث هم باطلاقش شامل خبر واحد هست و ضمنا از حيث خبر و فتوى اعم است هم شامل قبول روايت و قبول فتوى مىگردد . ( البته امتثال اين دو حديث شريف احاديث فراوان و ارزندهء ديگرى هست كه مرحوم شيخ انصارى « 1 » نقل فرموده‌اند ) . قوله : و قد استدلوا : جناب مصنف براى اثبات حجيت خبر واحد از راه اخبار به دو طائفهء مذكور قناعت كردند و از طائفه اول سه روايت نقل كردند كه مخصوص حجيت خبر و روايت بود و از طائفه ثانى دو حديث كه تعميم داشت حال مىفرمائيد : مشهور اصوليين از قبيل مرحوم شيخ و مظفر و . . . براى حجيت خبر واحد به دو طائفه ديگر هم تمسك كرده‌اند كه به عقيدهء من اين استدلال قابل خدشه است و چيزى در نفس من خلجان مىكند طائفه اول از اين دو طائفه احاديث فراوانى است كه در آن احاديث ائمه ( ع ) آحاد سائلين را به آحاد اصحاب خود ارجاع داده‌اند چه در امر روايت و چه فتوى مثلا از امام ( ع ) سئوال مىكنند حديث را يا امر دين را از چه كسى بگيريم حضرت يك جا مىفرمايد : « انا اردت حديثا فعليك بهذا الجالس » در حالى كه به زراره اشاره مىكنند . جاى ديگرى مىفرمايند : امّا ما رواه زرارة عن ابى ( ع ) فلا يجوز ردّه يا مىفرمايد : فما يمنعك عن الثقفى ( يعنى محمد بن مسلم ) فانه سمع من ابى احاديث و كان عنده وجيها . يا مىفرمايد : عليك بالاسدى يعنى ابى بصير يا مىفرمايد : عليك بزكريا بن آدم و . . . كه كامل اين احاديث را مرحوم شيخ در رسائل ص 85 نقل فرموده . مشهور گفته‌اند : اگر قول زراره يا محمد بن مسلم و . . . كه يك نفر هستند حجت نبود هرگز امام ( ع ) ماها را به اينها ارجاع نمىداد .

--> ( 1 ) - رسائل ، صفحهء 86 و 87 .